Njëri më tha: “Kthehem, por si?” Kur atdheu im është vetëm kujtim Në zemër dhe gjak që më vlon nëpër damar Dhe kur të arrij, do të mundem vetëm të gjajë. Në zemrën e Malësive kur nata me yje mbulohet shpresa del mbi male Dhe me vargjet e lirisë këndohet.
Në gjirin e tyre të thellë shpresa do t’i mbrojë të drejtët Dhe do t’i çojë në fitorë Për liri dhe atdheun e tyre. Në mëngjesin e ri, kur buka Ngrihet lart mbi tavolinë Njëri për tjetrin tregon dashuri Në çdo fjalë dhe çdo veprim.
Në këtë ditë të veçantë Të kujtojmë ata që luftojnë Për liri, për atdhe dhe të drejtë Dhe zemra jonë të mbushet me shpresa. Ne nuk jemi vetëm Njëri për tjetrin jemi gjithçka Në sytë e njëri-tjetrit Shohim dritën e jetës.